Yazmak bana göre bir kaçış yolu. Kimse sözünüzü kesmeden itiraz ve inkar etmeden siz bitti diyene kadar bitmeyen konusmadir. İyi okurlar?

cocukken tek derdim annemin assagiya inmememe izin vermemeseydi. Simdiler de izinli izinsin sokaklardayim. soguk ve kimsesiz sokaklar tenimde ki hafif rüzgarın esintisi ve baslangic noktasiyla son bulan yollar. Dertlerimi tılsım gibi cekiyor icine... oturuyorum bir kaldırım kösesine ard arda gecen arabalar ısıklı dükkanlar rüzgarla dans eden saçlarım. bu gecede bırakmadilar beni. Ruhumu yakan biseyler var içimde kimse söküp alamıyor onu benden yalnızlık kanıma islemis bir ben birde sokaklar iste yalnızlığıni göstermeyen. Simdiler de cok güler oldum. Her sabah uyaninca maskemi takarak basliyorum güne. İpler buldum yerlerde bir ucunu kendime bir ucunu ayakta tutar bu beni dediklerime bagladım. Hayatımı birilerine bagladim olur da keserlerse ipimi tutunamam bu hayata duser taktigim mutluluk maskesi yıkılır bu saglam duran beden. Ben soyleyemem siz gozlerimden anlayın yalvarırım kesmeyin iplerimi yasamam gerek.


0|0
2|0

Erkekler Ne Diyor 0

Erkekler görüş yazmamış.

Kızlar Ne Diyor 2

Yükleniyor...