Ağustos (kendi kalemimden)?

Soluksuz bir bekleyiş gibi akıyordu saniyeler. akrebin yelkovanın bir ismi vardı ama saniyeleri sahiplenen bir isim yoktu. saniyeler belkide yeterince benliğini ortaya koyamamıştı. ama soluksuzluk ılık bir samimiyet taşıyordu.

Koşmak nasıldı hatırlamıyorum. uzun zamandır yalnızca yürüyordum duyguları biriktirdiğim denize. evet denizlerde yürüyebiliyordum ben. bana bir parça mavi gösterin yeter.

ama soluksuz bırakan bir koşuşturma seziyordum duygularımda. sanki bana belli etmeden , arkamdan iş çeviriyorlardı. içime baktığımda hepsi kaçışıyordu bir kenara. bir şiir rastgelmişti bir sokakta. oturup muhabbetleştik bir vakit. kahramanlar taşıyan bir şiirdi ceplerinde. öptüm dudaklarından zihnimin.

hayatın rastgeleliğine binlerce kez şahit olmuştum çünkü. rastgelelik her zaman bir yalanı taşımaz. eğer kaldırabilirsen bir gerçekte vardır içinde. işte o gerçeğe koşarken buldum kendimi.

bağırmak gibi birşeyler geliyor nicedir içimden. sindiremediğim bütün sözcükleri kusabilme isteği. ya da biraz asil şeylerden bahsetme sırası. bu sıraya karalanan umulmadık kelimeler kafilesi. belkide sesimi özlüyordum. belkide sesimi arıyordum seslerinde insanların.

sessizlikte yitirdiğimi yeniden bulabilirdim belki.


0|0
2|0

Kızlar Ne Diyor 2

Erkekler Ne Diyor 0

Erkekler görüş yazmamış.

Yükleniyor...