Şiirle ilgilenenler kimler?

arkadaşlar şiirle ilgileniyor muyuz? yazıp okuyor muyuz? paylaşalım...


0|0
2|8

En İyi Erkek Görüşü

  • yazmıyorum ama çok okurum :) Geçen sene platonik olarak sevdiğim bir kıza ithafen bir şiir okumuştum amfinin orta yerinde :) 120 kişi, edebiyat dersindeyiz ve sınıfta hıçkıra hıçkıra ağlayan bir kız :) Bütün okul onu sevdiğimi bilirdi, kimse birşey diyemezdi. Sevgilisi vardı çünkü başka bir şehirde. işte o şiir;

    Gözlerim gözlerine değince

    felaketim olurdu ağlardım

    beni sevmiyordun bilirdim

    bir sevdiğin vardı duyardım

    çöp gibi bir oğlan ipince

    hayırsızın biriydi fikrimce

    ne vakit karşımda görsem

    öldüreceğimden korkardım

    felaketim olurdu ağlardım...

    ne vakit maçkadan geçsem

    limanda hep gemiler olurdu

    ağaçlar kuş gibi gülerdi

    bir rüzgar aklımı alırdı

    sessizce bir cigara yakardın

    parmaklarımın ucunu yakardın

    kirpiklerini eğerdin bakardın

    üşürdüm içim ürperirdi

    felaketim olurdu ağlardım

    akşamlar bir roman gibi biterdi

    jezabel kan içinde yatardı

    limandan bir gemi giderdi

    sen kalkıp ona giderdin

    benzin mum gibi giderdin

    sabaha kadar kalırdın

    hayırsızın biriydi fikrimce

    güldümü cenazeye benzerdi

    hele seni kollarına aldı mı

    Felaketim olurdu, ağlardım... Attila İlhan.

    0|0
    0|0

Erkekler Ne Diyor 7

  • Ben sana inanıyordum, sende bana. Gariptir, bildiğim bütün mutlu sonlarda böyle başlamıştı aslında... bizim ki gibi yani... önceleri çokça konuşurduk, ben anlatırdım sen dinlerdin ve tek kelam etmezdin. biliyor musun? doğru elbette ki biliyorsun... sen sırf hiç bir kelam etmediğinden, ben senin sesini bile bilmezdim. bu yüzden kalp atışlarımı senin sesin bildim. takıntım oradan geliyor yani, senden... sonra büyüdüm mü ne, bilmiyorum ama beni dinlemeyi bıraktığını fark ettim. bende pek az konuşur oldum senle, adını da pek az anar. çocukça küstüm işte sana sırt çevirdim. sırf bu terk edilmişlik kompleksi yüzünden alaylar ettim senle. soranlara da samimiyiz alınmaz dedim. biliyorum kulağına geliyordu, kızıyordun. hemde her geçen, beni sana getirirken... sonra bu terk edilmişlik kompleksi yerini yavaş yavaş yalnızlık haline bıraktı... konuşmakta yalnızca kafa ütüleyen bir hal almaya başladı. bende sustum, seni oynamaya karar verdim, inan bana ince bir işçilikle; tanrısal bir kibri ve megolamanlığı birbirinden ayırdım. artık şeytana sanatı ben öğretiyormuşum gibi bir gurur dolanıyordu parmaklarımda. sanki kaderim ellerimde şekilleniyordu. renkler ve hareketler daha parlak vede daha biçimliydi. akan suyu, titreyen alevi, korkan bir çocuğu ve bezmiş bir soyatırıyı hissedebiliyor ve anlayabiliyordum... bu ruh hali ve şatafatta fazla uzun sürmedi... giderek daha çok sessizleştim, sessizleştikçede siyaha büründüm. aynı bir duvar ustasının duvarı örmesi gibi yavaş yavaş ve hissedilir biçimde tüm dünyamın ve inançlarımın siyahlara gömüldüğüne tanık oldum. boğulmaya başmalamıştım ve yalnızdım. tüm bunları atlatıp kendime yakıştırdığım şekilde güçlü olmak adına, içimde yeni bir dünya inşa etmeye karar verdim. önceleri bu çok zor olan bu yeni meşgale için yeni hayatlar ve yeni sıfatlar gerekiyordu. hiç acımadan tüm yalanlarımla tuttum ve aldım onları... içimdeki yeni dünya şekillendikçe, bedenimi bıraktığım dünya'da önemsizleşmeye başladı. huzur dolu vadileri, kahramanları ve peygamberleriyle yeni dünyam yükselirken, eskisinde de büyük bir çöküş ve depremler doğmaktaydı. üzerime giydiğim kibir paltosu beni sosyal darwinizmin tepesine çıkarmış ve terk edilmşliklere kapı açmıştı. tek başıma toplum olmaya savaşırken kendi toplumum beni dışlamış ve bu kez tercihim olmayan bir sessizliğe bırakmıştı. artık karanlık şafaklar yavaş yavaş gerçekleri görebildiğim bir griye bırakmıştı kendıni. artık etrafımda "neden" soruları yankılanıyordu. kendimi yargılamaya hazır bir toplum veyahut tanrı gözüyle görüyordum. yeterli bilgi birikimim ve donanımım sağlanmıştı. içimde akıp giden bir hayat, ellerimdeyse şimşekler vardı... (sevdıgım bır nesir yada sıırdı, "s.y" mahlasını kullanan bır saırın ) ama ılla tanınmıs saır dersen "ben sana mecburum derim..." herkes bılır =)

    0|0
    0|0
  • Yazarım bazen kendi kafama göre

    0|0
    0|0
  • şiir duyguları en kısa yoldan anlatmanın en müthiş fırtınası

    0|0
    0|0
  • saiyaset yada ahlak açısından sakıncalı şeyler şiir formatında söylenebiliyor.ama fazla abartılırsa problem olabilir.

    0|0
    0|0
  • so gay.

    0|0
    0|0
  • yazıyorum ve okuyorum.

    0|0
    0|0
  • Yazıyoruz da okuyoruz da...

    0|0
    0|0
    • kim kim?

    • Hepsini Göster
    • tamamdir. ben de oyle tahmin etmistim. yani ben yerine biz kullandigini. cok yaparim bizzat. :)

    • :)

Kızlar Ne Diyor 2

  • Çok severim , bir zamanlar yazardım ama artık sadece iyi bir okuyucuyum ...



    Bilerek mi yanına almadın giderken

    başının yastıkta

    bıraktığı çukuru

    Güveniyordum

    oysa ben sevgimize

    vapur iskelesi

    ya da tren istasyonundaki

    saatin doğruluğu kadar

    Beni senin gibi

    bir de annem terketmişti

    ki göbeğimde durur

    onun yokluğundan

    bana kalan

    çukuru

    0|0
    0|0
  • Hemde çok :).Küçük iskenderin eserlerine bayılıyorum ve bir cok degerli sairin eserlerini çok seviyorum :) kendimde yazıyorum

    0|0
    0|0
Yükleniyor...