Çok okumak insanı yabancılaştırır ve yalnızlaştırır mı, çevreden koparır mı?

Yani farkındalık arttıkça mutsuzluk artar. Birey, uyum gösteremediği çevreden (çoğunluktan) kopar. Akşamsefası çiçekleri gibi içine kapanır. Detay vermek istemiyordum aslında bu sorumda, sadece sizlere sormak istiyorum. Herkese teşekkürler. :)


0|0
8|18

En İyi Erkek Görüşü

  • "Ne kadar aptalsan, o kadar mutlusundur." Bilmem hangi bok filozofun sözü.

    Bir de başka bir filozofun sözü vardır:

    "As'olan g.tü kurtarmaktar" -İbne Filozof.

    Laga luga bir yana,

    Çok okumuyorum, fakat okuduğum sıralar şunu görürüm kendimde; Kendi hayatımı değil de, yaşamak için başkalarının hayatını içime çekmeyi.. Kitapta hoş bulduğum karakterleri kendime benzetebilmeyi. Onların yaşantısını yazıda yaşamayı. Saçma sapan kurgusal şeyler bile insanı hüngür hüngür ağlatabiliyor. Komik olan budur. Güzel olan da budur aynı zamanda.

    Görmeden, hissetmeden, kurgusal olduğunu bildiğin halde gözyaşı döken bir aptal olman kendi içinde. Bu güzel bir aptallık, itiraf etmeliyim..

    Kişi, yaşayamadığı hayatları kitaplarda yaşar. Kişinin, bir karaktere gösterdiği yakınlık / duygusallık, kendisinde yansımasını bulabildiği mizaclar yüzündendir. Ben şu an bu soruya yazıyorum; çünkü, benim için bir ayna oluşturuyorsun da ondan.

    ...

    Yalnızlık; farkındalık ile boy ölçüşür. Farkındalık gerçekle.. Gerçek pislik ile..

    Bizi gerileten ve hayattan soğutan farkındalığımız, kitap değil. Fakat dolaylı yoldan düşünüldüğünde o farkındalığın olduğu bir düşünce, o düşüncenin olduğu bir cümle, ve o cümlenin olduğu bir "kitap" vardır.

    Her neyse.

    Bıktım, çünkü bu şeyleri ikinci yazışım. Aptallığımdan kaynaklı, yanlışlıkla "geri" tuşuna bastım bir önceki yazışımda. Onda çok daha güzel vermiştim düşüncelerimi. Kısmet değilmiş.

    ...

    Beğeneceğini düşündüm;

    Oysa bizler bulduk birbirimizi

    Yıldızların aydınlattığı buzunda havanın,

    Ne gündüz biliriz ne saat tanırız,

    Ne erkeğiz ne kadın, ne genç ne de yaşlı.

    Soğuk ve değişimsizdir sonsuz varlığımız,

    Soğuk ve yıldızsız sonsuz gülüşümüz.

    link

    1|0
    0|0
    • Seni hala burada görmek güzel..

    • Kitabı okurken yazarın beyninin labirentlerinde dolanmak gibi değil mi. Çok güzel anlatmışsın gizli olsaydın da bu yazının senin yazın olduğunu anlardım. Bir de konu dışı ama ben senin hiçbir zaman profilinde görünen yaşlarda olmadığını düşünüyorum FSD nickinde de böyle düşünüyordum. Çok fazla yaşanmışlık ve tecrübe akıyor yazılarından. Neyse cevap vermek zorunda değilsin buna.

      2 Haftada bir ancak giriyorum şu anda da ateş almaya geldim yine. Seni görmek de güzel. Paylaşım için teşekkürler.


    • FSD hesabımı da nereden hatırlıyorsun sen? ;) Vay canına. Büyüledin beni hafızanla.

      Şaşırdım kaldım.

      Ne mutlu bana, birileri unutmamış beni. Gözlerim doldu.

      İnanmak istememek en büyük hakkın. Fakat Profilimdeki yaş doğru. FSD hesabında iken de doğruydu. O zaman 18'di, şimdi ise 19'a adım atıyoruz artık.

      ...

      Rica ederim. Benim için her zaman zevkti...


      Bu arada, labirent demişken.

      Akıl Labirenti kitabını aklıma getirdin. :) Son derece haklısın.

Erkekler Ne Diyor 17

  • Okuyan insan detaya iner bir çok inanın göremediklerini görmeye bunun farkını kavramaya başlar. Ne kadar detaycı ve ince düşünürsen, insanların yüzeyselliği veya vurdumduymazlığı seni o kadar yormaya başlar, ister istemez insanlardan soğursun bu kaçınılmazdır. Çok ince bir analiz yeteneğin olur ve ilgi alanın o kadar artar ki aptallığa tahammül edemez durama gelirsin.

    Okudukça ve kendi gelişimini tamamladıkça, yalnızlığı başkalarının seni düşürdüğü konum olarak değilde kendi yaptığın bir seçim olduğunu kavrarsın. Kendini yalnız olarak değil tek başına hissedersin bu iki kavram birbirinden çok uzaktır.

    Okuyan insan kendisine yetebilmeyi , karakterine , kişiliğine bir şey katmayacak insanları kendinden soyutlamayı öğrenmeye başlar.Karşısına çıkacak insanların onu beklentileri dahilinde seveceğini , sürekli sömürüleceğini , tüketileceğini tüketildiği kadarda tükeneceğini bilir. Hayatı çözümlemiştir, hayatını anlamlandırmak için kimsenin yardımına ihtiyacı yoktur bunu çok iyi bilir.

    Bilginin insanı yalnızlığa sürüklemesi de kötü bir durum değildir. Hayvanlar bile kimseye kölelik yapmazken paranın ve paranın kaynağına köle olmuş insanlar . İnsanların her ortam için kendinde hazır bulundurduğu kirli maskeler. Aşkların içine karışmış ego tatminleri , karşılıklar beklentiler . Dost arkadaş dediğiniz insanların sana karşı olan çıkarları bunları kavradığın an zaten uzak durmak istersin .

    Söylediklerine katılıyorum. Bazı şeylerin arka yüzüne bakabilmek , daha doğrusu bakmak ile görmek arasında ki farkı hissettiğin zaman, insanların yarattığı dünyayı değil de kendi tasarladığın dünyanın içinde var olmak istiyorsun. Herkes gibi olmak yerine kendin olabilmek sosyal olabilmekten daha büyük bir ihtiyaç haline dönüşüyor...

    Benim için böyle başkalarını bilmiyorum

    Bu arada farkındalık arttıkça mutsuzluk artmaz . Mutluluk çoğu zaman başkalarında yakalanır başkalarını varlığı olmadan mutlu olamayabilirsin bazen, ama bu mutsuz olduğun anlamına gelmez. Belki de kendi benliklerinde başkalarına kendilerini kullandırmak yerine , mutlu olmasalar bile mutsuz olmamayı öğrenmişlerdir. Sömürülmeden hissedilen bu duyguda belkide onlar için mutluluktur.

    0|1
    0|0
  • hiç alakası yok. Tamamen kişinin yorumuyla alakalı ben okudukça gelişirim geliştikçe daha çok iletişim kurarım daha farklı hayatların bilincine varır daha az yargılarım. Pesimist felsefecileri kendi dünyasına hapsolmuş yazarları da hiç sevmem zaten.yazar olsam ya da felsefeci Ben mutlu olamadıktan sonra başkasına akıl vermek haddime düşmez derdim heralde

    0|0
    0|0
  • Çok okumak demek , çok bilgilenmek demektir bir yandan . E tabiki de, bilgilendikçe etrafındaki insanlardan farklılaşırsın , daha çok bilgili insanlarla takılmak istersin , bu yanında yalnızlık getiricek elbet , ama daha doğru arkadaşlar da getirebilir , kim bilir ?

    0|0
    0|0
  • Evet bir farkındalık yaratır ama kişiden kişiye değişir bu bak mesela ben hem okuyor hem yazıyorum kendimi yanlız hissediyorum aslında haklılar okumaya başlayınca dışardaki arkadaşı terk edip içeride bulunan kitaplarla ve içindeki karakterlerle arkadaşlık olurlar onlarla yaşamaya başlar onları hayal kahramanı yaparlar nerdenmi biliyorum ben kitaplara bağlı insanım ufaktan bir kütüphane oluşturuyorum :)

    0|0
    0|0
  • Sanırım demek istediğiniz herkes günlük dertlerinin peşinden koşarak ömrünü geçirirken bir kitap bir konuda sizi sorgulamaya itiyor.Durup şöyle insanlara bakıyorsunuz ve kendinizi bir anda yabancı hissediyorsunuz, sanki daha derin ve diğerleri yüzeyselmiş gibi.Eğer böyle bir hisse tebrik ederim bir ortağını daha buldun ;)

    0|1
    0|0
  • çevre yeterli gelmiyorsa tamam ama seviye yüksekse sorun olmaz.kolaya kaçıp herşeyi eleştirmek yerine uygunu aramak gerek.ben nezamandır oğuz atay kitabı okumak istiyordum tutunamayanlardan sonra.netten birini tanıdım.ona bende olan bir kitap gönderdim oda bana oğuz atay kitabı korkuyu beklerken gönderdi.azönce elime geçti ve acaip mutlu oldum...mutsuzluğu arttıran farkındalık değil tespitleri doğru yapmak gerek...içine kapanmak yerine çok yüksek frekanstan ses ver sadece kulağı çok keskin olanlar duysun...cümlelerin havada kalmamış olur

    0|0
    0|0
  • Çok bilmek yalnızlaştırır.

    İnsanlara tepeden bakarmış gibi olursun onlara onların bildiklerinin yalnış olduğunu anlatmaya çalışırsın ama bir türlü anlamazlar çünkü bilgisiz insanlardır.

    Buda insanın yalnız kalmasına neden olur. Ne kadar araştırıcı sorgulayıcı ve mantıklı biri olursan o kadar daha yalnız olursun.

    Bilgili olmak yalnızlığı gerektiriyorsa ben varım -_-

    0|0
    0|0
  • Okuduğum zaman ben başka bir alemdeyim bana keyif veriyor farklı bilgileri barındıran okuma hevesimi artıran ve ufkumu açtığına inandığım birşeydir, kitap okumak insanın hayalini genişletir kitap okuyan insan farklı pencereden bakmasını öğrenir, kısacası kitap okumak iyidir. Benim de farkındalığım artıyor ama mutsuz değilim kendi içime kapanmıyorum ihtiyaç halinde bilgimi başkalarına aktarmak bana mutluluk verir.

    0|0
    0|0
  • çok okuyan daha farklı çevrelere yönelebilir çevresi değişebilir öğrendikçe daha çok öğrenmye heveslenir

    öğrendikleri zaman ve mekana göre hem mutlu hem mutsuz edebilir ama düşünme, algılama, farklı şeyler yapma veya bakış açısı tamamen değişip gelişebilir

    hayal gücü daha çok gelişir..

    0|0
    0|0
  • insanlara bakıyorum ne bir kültür ne bir akıcı diksiyon ot gibi yaşıyorlar tek bildikler konuştukları karı kız ve futbol başka birşey yok. böyle bir dünyada yalnızlaşmamak mümkün mü o kadar cahiller ki keşke ölseler diyorum içimden. sonra günaha girdiğimi hissediyorum cahilde olsa her canın yaşam hakkı var diyorum neyse derin konudur soru güzel beğendim ayrıca.

    0|0
    0|0
  • Yoo çevreye daha çok bağlanırsın.

    0|0
    0|0
  • çok okumak insanı yalnızlaştırır doğrudur bunun için platonun ideasına bakılabilinir.insan ne kadar öğrenirse mağarasından çıkar ve mağaradan uzaklaşır gözüne ışık(bilgi) girdikçe daha fazla görmeye başlar ve mağaraya dönmez birdaha ve mağaradaki insanlarıda ikna edemez öyleyse bu insan ne yapmalı bence dönmemeli tekrar dönmessede yalnızlığa mahkumdur ama bu onurlu bir yalnızlık olur heralde

    0|0
    0|0
  • artan farkındalığın neyle alakalı olduğuna bağlı. mesela gündemi, olayları derinlemesine detaylı olarak öğrendiğinde farkındalık artar ama bu sana mutsuzluk değil, bilinç getirir. yarın bir gün arkadaş ortamında o konunun tartışması dönerken konuşcak 2 lafın olur. okumak iyidir, eğiticidir. dediğin yalnızlaştırması çevreden koparması falan saçma sapan şeyler.

    0|0
    0|0
  • Detay vermek istemiyorum çok kitap okuyan biri olarak söylüyorum tam tersi aslında.

    0|0
    0|0
  • asosyalleşebilir

    0|0
    0|0
    • O da doğru tabii de internet olayı gibi bakmıyorum ben, yanlış anlamışsınız. O daha ince noktaya odaklanırsanız.

    • asıl sen anlayamadın :D farkındalık dediğin şey arttıkça insanların seni anlamadığını düşünmen seni asosyalleştirecek

  • kişiden kişiye değişebilir. asosyal olma ihtimalin yüksek

    0|0
    0|0
  • okuyacağın kitaba göre değişebilir

    0|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 8

  • Okumayı seviyorum..İnsanı asosyalleştirdiğini de düşünmüyorum..Okumak bir hayat tarzıdır..

    Kişiden karşılık beklemeden verebilen tek şey kitaplar..İnsanların kaprisiyle, nankörlüğüyle uğraşacağıma kitabın dostluğunda huzur bulurum daha iyi..

    0|1
    0|0
  • Kesinlikle evet kitap okumayi cok seviyorum bir koseye cekilmeyi buda insanlardan uzaklastiriyor

    0|0
    0|0
  • Çok okuyan arkadaşlarım daha asosyal insanlardı

    0|0
    1|0
  • yüzde yüz haklısın ;)

    0|0
    0|0
  • kişiden kişiye değişir.tıpı okuyan bir arkadaşım var sosyal.

    0|0
    0|0
  • okuduğun şeye ve sebebe bağlı... roman okumanın yan etkileri var.. ama Kuran bambaşka..

    0|0
    0|0
  • Aynen dediğin gibi farkındalık arttıkça mutsuzluk da artar.

    0|0
    0|0
  • Eger cevrendekiler senin gibi okumuyorsa evet sende yalnız kalabilirsin. Onlarla aranda fark olusur cünkü. İste cevrenin önemli bir faktör oldugu burada devreye giriyor. Calısanla- issizin, okuyanla-okumayanın, üniversiteli ile daha henüz dogru düzgün bir okulu kazanamamıs insanın arasındaki fark burada ortaya cıkıyor.

    Çalısan, üniversitede okuyan birisi etrafında kendisi gibi sürekli okuyan insanları bulacaktır o yüzden yalnız kalıcagnı düsünmüyorum fakat okumamıs, issiz birisinin cevresinde de kendisi gibi insanlar oldugundan cok nadir okuyan cıkacaktır karsısına.

    1|1
    0|0
Yükleniyor...