Hayatımızda olan insanların ve bazı şeylerin değerini kıymetini asla elimizden avucumuzdan gitmeden bilmiyoruz

Bi gazetede yazı okudum kız ben 22 yaşındayım 4 yıldır çalışıyorum demiş üniversiteye gitmek istedim ama gidemedim demiş hep kücükken babasından yediği dayağın haddi hesabı yokmuş ve hep babamın ölmesini istedim diyor.Üniversiteye gidemedim üniversiteye gidenlere hep gıpta ile baktım diyor.Şimdi ise babası vefat etmiş babamı o kadar çok özlüyorum ki diyor elimden avucumdan kaydı diyor.Gerçektente böyle Zengin'ken yediğimiz içtiğimiz harcadığımız şeylere alışkanlık olduğundan kıymet bilmiyoruz ama fakirliğe düşünce o kadar şoka uğruyoruz ve o kadar arıyoruzki bazı şeyleri.Babamız annemiz en ufak kavga da annem beni sevmiyor babam dövüyor sevgilimi istemıyor annem yok babam beni cok sıkıyor baskıcı bir aile.Ama onlar sonsuzluğa doğru uğurlanırken elimizin avucumuzdan kayarken kıymetini anca öyle anlıyoruz.İlla bazı şeylerin kıymetini parayı pulu CANIMIZDAN bir PARÇAMIZ ANNEMİZ BABAMIZ KARDEŞLERİMİZİN kıymetini öldükten sonramı anlıycaz hep.Arkadaşlar Ne olursa olsun ANNEMİZ BABAMIZ KARDEŞLERİMİZİN kıymetini hep bilelim şu yalan dünyada.Yarın ne olacağı belli değil kalp kırmaya hiç bir zaman değmez.Ölümlü dünya Herkesin kıymetini değerini bilelim Bazı şeyler elimizden gidince iş işten çoktan geçiçek.

 

Cevabın Var mı?

0/2000

Kızlar Ne Diyor 2

Erkekler Ne Diyor 0

Erkeklerden henüz cevap yok! İlk cevap veren erkek olarak fazladan Xper puan kazanabilirsin...

Yükleniyor...